In Queer geschiedenis van Nederland onderzoekt Marijke Huisman de rijke geschiedenis van de regenbooggemeenschap. Toen Nederland in 2001 als eerste land het (burgerlijk) huwelijk openstelde voor paren van hetzelfde geslacht, was de gedachte dat hiermee hun emancipatie voltooid was. Maar niets bleek minder waar. Terwijl seksuele vrijheid endiversiteit uitgroeiden tot speerpunten in discussies over onze nationale identiteit, bleef de rijke lhbtiqa+-geschiedenis opvallend afwezig in de Canon van Nederland.

Over wie of wat gaat die queer geschiedenis eigenlijk, of zou die moeten gaan? Aan de hand van talrijke voorbeelden belicht Huisman het werk dat activisten de afgelopen eeuw verzetten om hun ‘eigen’ geschiedenis zichtbaar te maken en te verankeren in het collectieve geheugen.